floodlight » Vakantie & Verlof

Ik ben geen kampeerfan…

peter — Sat, 17 Jul 2010 23:00:11 +0000

…Maar ik heb mij toch laten overhalen om te gaan kamperen. We gaan het doen met een ouderwetse tent met aluminium stokken en metalen piketten. Maar hoe langer ik er over denk, hoe leuker het lijkt. Laat me eerlijk zijn. De reden dat ik de laatste jaren minder met de tent op reis ga is nogal duidelijk: heel wat kampers zijn gezinnen of hele jongen mensen en daar pas ik niet bij, je kunt dan beter in Hostel overnachten. Als je met een paar mensen op stap gaat is dit een andere ervaring. Gezellig voor de tent een drankje nuttigen en naar de natuur turen.En net zoals een kwarteeuw terug gaan we nu ook de tent vastmaken achter op de fiets en niet te ver rijden. Toen we zestien waren was het Nieuwpoort, nu wordt het Eperlecques in Frankrijk. Vroeger had de fiets 3 versnellingen; nu 6. Vroeger hing er geen motorke aan, nu 100 PK. Vroeger hadden we een 2 persoontent en nu een 3 persoontent. Ik vermoed trouwens dat we even krap gaan liggen als 25 jaar terug. Maar we gaan natuurlijk wel voor iets meer luxe. We hebben één kookpitje bij voor de koffie ’s morgens en de rest van de dag wordt het stokbrood met beleg of ’s avonds uit eten met een flesje wijn er bij. Wel, na een kwarteeuw, weer gaan kamperen met een oude vriend, ik kijk er naar uit.

Maastricht : Kerstmarkt, winkels en Cafe’s..

peter — Fri, 11 Dec 2009 23:00:52 +0000

Onze gids Cor heeft ons kennis laten maken met enkele leuke winkels en cafés. Laten we beginnen met ’t Pothuiske (Het Bat 1), een klein café met een grote geschiedenis. Hier was vroeger een leerlooier actief die altijd een pot met warm water op het vuur had en dit per portie verkocht aan arme mensen. We maken ook kennis met Café Tribunaal (Tangeresestraat 1) dat uitgebaat wordt door toneel (ex-)studenten en we maken ook kennis met de dame achter de toog. Dit café met houten vloer waar zand over gestrooid is zou niet misstaan in Bokrijk, best wel gezellig om daar te vertoeven.
Maar we maken ook kennis met Adrian De Smaakmaker (St. Pieterstraat 36), een speciaal zaak met zelfgemaakte mosterd, jams, chutney’s en dressing. De dame weet ons te vertellen dat zij de zaak open houd met haar echtgenoot en dat ze werkt met lokale en onbespoten producten. De winkel straalt een authentiek sfeer uit en je waant je in een winkeltje uit de jaren 60. Een beetje verder vinden we een interieur winkel Villa Trépetie (Rechtstraat 38): een interieur winkel waar de meeste vrouwen niet uit weg te slagen zijn. Je vindt daar buitengewone stoffen, sierraden, accessoires maar ook meubels, verlichting en serviezen. Zoals eerder al vermeld is Cor ook heel trots over de goede restaurants in Maastricht en bij het wandelen, wordt echt wel duidelijk dat je bijna in elke straat wel lekker kan eten. Bij het afsluiten van de geleide wandeling waren we dorstig en stapte we Café De Vreede binnen waar ze niet raar opkeken dat wij kort na elkaar enkele consumpties soldaat maakte. Wil je proeven van een zalige munt thee? Dan moet je naar de cafetaria gaan van het Derlon Theater.
De kerstmarkt vind je op het Vrijthof met een grote carrousel en een ijsbaan. Je kunt daar gezellig langs de kraampjes wandelen en proeven van allerlei lekkere snacks en dranken. Gluwein is dan niet de meest edele wijn, maar op een donkere koude winteravond vloeit het over je tong alsof het een godendrank is die je ziel en lijf verwarmt en voorziet van een euforisch gevoel.
’s Avonds kwamen we dan in de John Mullins Irish Pub (Brugstraat 50) terecht met leuke muziek en zalig getapte cider en Guiness. Maar ook de dame van Brasserie Demi aan het station weet ons hart te veroveren met een leuke babbel en lekkere koffie.” Vind je het leuk” hoor ik haar nog vragen en dat blijft dagen later nog steeds nazinderen in mijn hoofd: tuurlijk vind ik Maastricht leuk.

foto’s op http://www.flickr.com/photos/floodlight/tags/winkels/

Maastricht : Plein 1992 en “Centre Ceramique”

peter — Thu, 10 Dec 2009 23:00:04 +0000

Dit plein en “Centre Ceramique” hebben we een paar mogen bezoeken op ons tweedaags verblijf in de stad. De eerste keer met het Derlon Theater en de voorstelling “Sneeuwduister”, dit is een bewegingstheater met een viertiental mensen. In tegenstelling tot de meeste theaters krijgen deze mensen een immense ruimte waar zich kunnen uitleven met beweging en zang. Het is een beetje apart om allerlei decemberliedjes te horen met piano begeleiding in een theater maar het werkt wel. Verwacht je maar aan traditionals als “Merry Chrismas”, “Daar komt de sint”, “White Chrismas” maar ook bijvoorbeeld “bakseke vol met stro” van onze eigen Urbanus.Mijn interpretatie van dit toneel: gezellig samen de decembermaand doorbrengen, ook als het niet altijd zo gezellig of samen is.
Maar Plein 1992 heeft wel meer te bieden. We bezoeken ook één van de twee Coffeelovers vestigingen op Plein 1992 om daar te genieten van een zalige Cappuccino en Focaccia Natrurale. Coffeelovers heeft vier vestigingen in Maastricht en één in Genk (BE) en heeft behalve koffie ook heerlijke hapjes. In “Coffeelovers Annex” zit je wat ruimer en kun je ook met groepen terecht om bijvoorbeeld te vergaderen. Het Centre Ceramique is ook op Plein 1992 gelegen en huist enkele tentoonstellingen en is de drijvende kracht achter “zicht op Maastricht”. We hebben de keramiek tentoonstelling gezien en “Dorst van Maastricht”, dit laatste is een tentoonstelling over de rol die drank in Maastricht gespeeld heeft van uit een ver verleden tot nu. Zoals we allemaal wel weten was het water in de middeleeuwen niet van dezelfde kwaliteit als nu en verspreider van onder andere cholera. Er werden toen dranken gemaakt die minder bacteriën bevatte door gisting en koken van de vloeistoffen. Op deze manier kwam men aan bijvoorbeeld jenever, bier en wijnen met de daar bijhorende stokerijen en brouwerijen. Voor alle duidelijkheid, de streek van Maastricht was beter geschikt om wijn te verbouwen dan bier. Bij “Dorst van Maastricht” zie je de folders met de aanmoediging om over te gaan op de installatie van waterleidingen, maar ook de opkomst en ondergang van brouwerijen en de strijd tegen “koning alcohol” en enkele slachtoffers hiervan.
Zicht op Maastricht is een project om de stad beter in beeld te krijgen. Het is de culturele biografie van Maastricht opgetekend door de mensen die voor http://www.zichtopmaastricht.nl/ werken. Hoe doen ze dat? Ze staan op bepaalde dagen met een knalrode caravan op een openbare plaats. Op deze manier zijn ze dichter bij de bevolking en kunnen ze verhalen optekenen en gebruiken op de website. De website benadert de stad op vier manieren. Maastricht als Romeinse Vesting, Religieus Centrum, Garnizoens stad en vroege industriestad. Een deel van de website (wandelingen) kun je ook op een draagbare PC/PDA/GSM raadplegen. Het is de eerste site waarbij je kan kiezen voor een PDA met of zonder GPS. Je kan ook enkele podcasts downloaden en beluisteren. Dus zeker de moeite om even langs te gaan. Wil je een extra dimensie geven aan je stadsbezoek? Dan moet je echt deze site even bekijken. Je vindt snel basis uitleg over zo goed als alle belangrijke markers en je kunt snel doorklikken naar diepgaandere uitleg en verhalen.

foto’s : http://www.flickr.com/photos/floodlight/tags/plein1992/

Maastricht : de rondleiding

peter — Wed, 09 Dec 2009 23:00:25 +0000

Zoals ik al vermeld heb is Maastricht meer dan een winkelstad. Door de ouderdom van de vestiging en het strategisch belang van de Maas hebben zich in de loop der tijden heel wat invloeden opgedrongen. En net zoals Rome of Athene bezoek je Maastricht met een goede gids (desnoods op papier) De mensen van de VVV zouden ons op donderdag om tien uur een gids sturen voor een begeleide wandeling door “Winters Maastricht”. Iets voor tien uur krijgen we telefoon dat de gids aanwezig is en kort daarop maken we kennis met Cor Halmans die even peilt wat onze wensen zijn en we vertrekken voor een fikse tocht door de wijken van Maastricht.Ik zou alles van Cor kunnen navertellen, maar dan weten jullie alles al en blijven jullie misschien wel thuis. Wat ik wel wil vertellen is het volgende. Maastricht is een studentenstad met 42 universitaire gebouwen en dit voor niet technische richtingen. Je mag niet verwachten dat de straten vol lopen met jongeren, er is meer dan voldoende leeftijd diversiteit. Onze gids Cor leid ons langs de hemel, de hel en het vagevuur, we komen te weten waarom de Sint Janskerk een knalrode toren heeft, wat het standbeeld van de geschifte man wil voorstellen en hoe je een volwaardige woning kunt zetten op een paar vierkante meter grond. Maar we krijgen ook informatie en inzage hoe het stadsbestuur er voor gezorgd heeft dat Maastricht een uniforme plavei heeft en wat je kunt doen met ontheiligde kerken, met een bezoek aan een tot boekenwinkel en universiteitsgebouw omgebouwde kerk. We volgen een deel van de omwallingen en mogen even het Derlon Hotel binnen om in de kelder de Romeinse site te aanschouwen. Cor probeert ons ook met allerlei voorbeelden duidelijk te maken dat er een grote Franse invloed aanwezig is. Nu ik in België begin rond te neuzen kan ik hem alleen maar gelijk geven. Tijdens de wandeling maken we ook kennis met enkele leuke cafés, restaurantjes en boetieks. Cor leidde ons met veel trots naar een straatje waar twee restaurants aanwezig waren met één Michelin ster. Vervolgens maken we kennis met “Mestreechter Geis” in de Stokstraat en krijgen wee wat folklore en geschiedenislessen. Het gaat over het bestuur van de stad in de tijd dat er nog twee heren waren die de stad bestuurde. Dit was van 1204 tot 1794 toen de stad door de bisschop van Luik en de hertog van Brabant geregeerd werden.
Deze rondleiding mag dan wel allemaal luchtig en historisch zijn: we springen ook even binnen in het Toon Hermanshuis. Dit is een plaats waar kankerpatiënten met hun familie en vrienden even kunnen samen komen met gelijkgestemde zielen om even tot rust te komen. Het is, zoals ze in Nederland zeggen, een inloophuis.
Een rondleiding door een erkende gids van de VVV zorgt er voor dat je heel wat leuke details en mensen leert kennen tijdens de rondleiding en dat je alles beter in de goede context kunt plaatsten. Wij Belgen zijn geneigd om het zelf te zoeken, maar bij alle geleide stadswandelingen die ik tot hier toe heb meegemaakt verander mijn mening over de stad en weet ze meer te waarderen. Cor mag dan wel geboren zijn in de late oorlogsjaren, hij is heel gedreven, levendig en flexibel.

Foto’s staan op : http://www.flickr.com/photos/floodlight/tags/maastrichtrondleiding/

Maastricht : ’t Pakhoes.

peter — Tue, 08 Dec 2009 23:00:51 +0000

Om zes uur worden we in ’t Pakhoes (Waterpoort 4-6) verwacht waar we ons culinair laten verwennen door Chef-Kok Guidy Wolfs en zijn echtgenote Yvonne. Op de web site zie je wat foto’s van het koppel, in het echt zijn ze al even charmant. We gaan met z’n allen aan tafel en vernemen dat Guidy de Belgisch-Franse Haute-Cuisine keuken prefereert. We zien het al helemaal zitten en we laten de keuze van het menu over aan Guidy. Guidy begint met “Huisgemaakte Terrine van Ganzenlever”.Bij goed eten hoort ook een goede conversatie, omdat de helft van de tafel Belg is begint de conversatie over eten. De Ganzen gebruikt voor de Ganzenlever voor de Terrine komen uit een boerderij waar de diertjes vrij kunnen rondlopen en waar ze uit de hand gevoed worden. Guidy zocht een diervriendelijke manier om zijn bereidingen te maken en dat is gelukt. Dit gerecht wordt begeleidt met zelfgebakken brood, enkele partjes peer en compote van vijgen. Als drank wordt er champagne uitgeschonken en we bevinden ons al in hogere sferen. De conversatie gaat verder en we leren dat ’t Pakhoes op de plaats staat van een vroeger pakhuis, we leren ook dat Guidy en Yvonne reeds meer dan 20 jaar deze zaak uitbaten (°1989). Het valt op dat de inrichting op elkaar afgestemd is en het straalt een chique/sobere sfeer uit. De helft van de zaal is voorzien van een mezzanine waardoor er iets meer tafel bij komen en dat je vooraan in de zaal toch de volledige hoogte van het gebouw kunt benutten. De bediening is heel correct en vriendelijk en het moment is aangekomen voor de volgende gang. Guidy stelt het volgende gerecht voor “Fazant met sla, rucola en een krokant spekje er over heen” dit met een witte wijn uit Maastricht. Deze wijn uit de Apostehoeve is heerlijk fris en fruitig en past verrassend goed bij het gerecht. Onze glaasje worden aangevuld door het personeel en we vernemen dat Guidy & Yvonne een deel van hun wijntjes persoonlijk gaan halen in de streek ‘Alsace’ bij hun vertrouwde wijnboer. Dit doen ze al meer dan tien jaar en ze zijn dan ook bijzonder trots dat deze wijnen hun assortiment mogen uitbreiden. Het volgende gerecht is de “krokant gebakken kabeljauw met pasta en groene asperges” dit met een witte wijn uit het Wijnkasteel Genoels-Elderen in België. Ook deze wijn is fruitig maar iets krachtiger dan de vorige. Helaas worden wij om half negen verwacht in het Derlon restaurant, want als ik mocht kiezen zou ik nog langer aan tafel blijven zitten.

Ik wil nog even meegeven dat je een formule menu hebt (per tafel) dat bestaat uit vier gangen voor 40€ pp (of drie gangen voor 35€ pp). Met kerstavond kun je dineren vanaf 18h00 en heb je keuze tussen 3 gangen diner (Amuse, voorgerecht, hoofdgerecht en nagerecht) voor 50€ pp of 4 gangen diner (Amuse, voorgerecht, tussengerecht, hoofdgerecht en nagerecht) voor 55€ pp. Je kan ook gewoon gaan shoppen in Maastricht en je dag afsluiten à la carte (maar dan niet op Kerstavond en Zondag 27/12). Zondag is hun rustdag. Voor de mannen: wil je je vriendin extra verwennen met een ‘één keer in het jaar gebeurtenis’? Dan kan ik je de combinatie shoppen in de stad en lekker eten in ’t Pakhoes ten zeerste aanbevelen. Vergeet niet dat Valentijn dit jaar plaats vindt in een weekend.

In het kort, wat hebben we gegeten?
“Huisgemaakte Terrine van Ganzenlever” met Champagne
“Fazant met sla, rucola en een krokant spekje er over heen” met witte Apostelhoeve wijn.
“Krokant gebakken kabeljauw met pasta en groene asperges” met witte wijn uit Genoels-Elderen

‘t Pakhoes
Waterpoort 4-6
6221 GB Maastricht
mail : info@pakhoes.nl

foto’s op flickr : http://www.flickr.com/photos/floodlight/tags/pakhoesmaastricht/

Maastricht : Eden Design Hotel.

peter — Mon, 07 Dec 2009 23:00:16 +0000

We vertrekken in Antwerpen en komen na 125 Km aan te Maastricht waar we mogen overnachten in het Eden Design Hotel, strategisch gelegen op wandelafstand van het station en het centrum. We melden ons aan op de receptie en een vriendelijke receptioniste overhandigd ons, na wat administratie, een “keycard”. Wat ons ondertussen op valt is het Nederlands van Maastrichtenaars, dit is net iets minder scherp en minder direct dan hun noordelijke landgenoten en sluit beter aan bij onze Vlaamse taal. We betreden onze design kamer en vinden in het midden een donkerblauw hemelbed met enkele vierkante spiegels en ronde dimbare spots in de hemel. De badkamer met douche, opbouwlavabo, blauwe muren afgewerkt met doorschijnend plexiglas en design radiator ziet er heel uitnodigend en hygiënisch uit. Het toilet bevindt zich aan de andere kant van de kamer naast een muur versierd met mozaïek. Om het geheel af te ronden is er ook een glazen ronde tafel, glazen/metalen kledingrek, de obligate broekenpers, een S-vormige design zetel, een aluminium staande lamp en een televisie. Het bed ligt heerlijk en de brochures van de stad liggen hierop demonstratief te wachten.
De verduistering van de kamer vind ik ook heel belangrijk en ook hier is niets op aan te merken, al vond ik de gordijnen pas ’s morgens na het ontbijt. Het ontbijt kun je nuttigen op de gelijkvloers waar je opgewacht wordt door de zaalverantwoordelijke. Daarna kun je plaats nemen op een stoel of een gezellig bankje aan het uiteinde van elke tafel. Koffie of thee wordt aan tafel gebracht en daarna kun je je keuze maken uit een verzorgd ontbijtbuffet dat bestaat uit brood, broodjes, cornflakes, hard gekookte eitjes, cornflakes en een uitgebreid assortiment fijne vlees en kaas. Indien je een zacht gekookt eitje wilt mag je dat gewoon vragen. Het ontbijt is het belangrijkste maal van de dag? Wel hier kun je naar hartelust op eigen tempo de nodige energie inslagen voor een fikse stadswandeling.
In de buurt van het hotel ligt het drukke stadsdeel en via de Sint Servaasbrug kan je de winkels in de buurt van ‘Kleine Staat’ en ‘Grote Staat’ verkennen. Aan het ‘Vrijhof’ word je verrast door een grote Carrousel op de rand van een kerstmarkt.

Eden Design hotel Maastricht
stationsstraat 40
6221 BR Maastrich

Foto’s van het hotel staan op Flickr.

Maastricht.

peter — Sat, 05 Dec 2009 23:00:07 +0000

Maastricht is één van de oudste steden van Nederland. Een stad die door de eeuwen heen beïnvloed is door Romeinse en Germaanse bewoners. Hierdoor krijgt Maastricht een grotere dimensie en is het niet terecht om deze stad het label ‘winkelstad’ te geven, deze stad is veel meer dan enkel dit. Deze extra dimensie zorgt er voor dat de stad veel aantrekkelijker is en dat, na een tweedaagse excursie, je honger nog niet gestild wordt. Wat is er zo verschillend met andere steden in de Benelux? Om te beginnen is Maastricht niet echt Nederlands, het is een Limburgse stad en dat valt onmiddellijk op. Zelf Nederlanders voelen zich even in het buitenland. De Maastrichtenaars zijn er heel vriendelijke en doen niets liever dan je het naar je zin te maken. Niet enkel op de plaatsen waar ze ons verwachten, ook in etablissementen waar we undercover gingen kregen we regelmatig te horen ‘vind je het leuk?’ Verder kun je er inderdaad eindeloos shoppen in de normale grote ketens in de buurt van het Vleeshuis (wijk: Vrijthof) en Stokstraat (wijk: Stokstraatkwartier) maar je kunt ook in leuke kleinere boetieks op zoek naar woondecoratie spullen in de Rechtstraat (wijk: Wyck) en de omringende straten. In de het Jekerkwartier vind je ook nog een hele hoop kunst, antiek en interieur. De stad mag dan wel gesplitst worden door de Maas, de drie bruggen zorgen er voor dat het één geheel vormt (hier kunnen de mensen van Antwerpen nog een puntje aan zuigen) en dat je héél snel van het toneel op Plein 1992 (wijk: Céramique) de brug over wandelt om een pintje te pakken in wijk Jekerkwartier waar je ’t Pothuiske vind Heb je het wat lastig met de wijken? Neem dan héél snel een plan bij de hand en keuvel wat door de stad, je zult snel merken dat elke wijk een eigen sfeer heeft. Op deze manier kun je vijf keer genieten van Maastricht. Zorg er wel voor dat je niet te veel gegeten hebt want de geur van allerlei specerijen en lekkers zet je aan tot proeven en eten. En dan sluit ik deze inleiding af met een herhaling. Maastrichtenaars zijn geen Nederlanders: ze zijn speels en charmant en zijn meesters in de keuken. Dit laatste wordt nog versterkt doordat Maastricht één restaurant heeft met twee Michelin sterren (Beluga) en vier restaurants met één Michelin ster (Au Coin Des Bons Enfants,Toine Hermsen, Tout à Fait en Château Neercanne). Twee van deze restaurants kun je terug vinden in dezelfde straat zoals onze gids met niet weinig trots wist te vermelden. Wij zijn gaan eten in ’t Pakhoes en geloof mij ook zonder sterren kun je zalig eten.
Net zoals twee dagen niet voldoende is om de stad te bespreken is één topic op deze site ook niet voldoende om de stad te bespreken. Maastricht mag dan geen grote stad zijn het is er wel veelzijdig en aangenaam.
Maastricht en haar bewoners: ik kom zeker terug.

Bourges

peter — Fri, 30 Oct 2009 23:00:35 +0000

Bourges is een klein stadje tussen La Rochelle en de Belgische grens, de ideale tussenstop voor ik een Franse grensstad bezoek. Het is een oude authentieke stad waar de belangrijkste delen autovrij zijn. De Kathedraal en het aansluitende park zijn ideaal om rustig te wandelen en de oude huizen zijn duidelijk nog extern houtskeletbouw met steenopvulling, dit is een bouwmanier van de 17° eeuw.Bourges was in de 15° eeuw het middelpunt van Frankrijk, in een tijd dat een groot deel van de huidige Franse gebieden onder Engels beheer stond.

Eén van de huizen met extern hout skelet bouw

Over de huizen gesproken, het is niet één huis met deze bouwmethode, maar hele straten vol. Dan begin ik mij af te vragen hoe het eigenlijk zit met (brand)veiligheid en stevigheid van die woningen. Maar deze woningen in combinatie met de kassei wegen zorgt er wel voor dat je in een ontspannen sfeer kunt genieten van het leven, en genieten doe je. Zoals in de meeste franse steden kun je hier ook bijna overal lekker eten en drinken. Dus ontspan en laat je even gaan in Bourges. Probeer wel niet op een maandag deze stad te bezoeken, de meeste musea zijn dan dicht. Verder kun je gelukkig wel genieten van twee parken en leuke wandelingen doen in de wijde omgeving. Mocht je plannen om deze stad te bezoeken, na een dagje heb je de meeste spullen wel gezien.

La Rochelle

peter — Sat, 17 Oct 2009 23:00:18 +0000

La Rochelle is de volgende Franse kuststad aan de lijst van bestemmingen. Het is een havenstad met een ommuurde autovrije binnenstad. Tijdens mijn verblijf vonden er allerlei manifestaties plaats, zowel de dag van het patrimonium, een filmfestival als een muziekfestival. Ik moet er dus geen tekening bij maken, er was meer dan genoeg ambiance, soms zelf iets te druk. Mijn hostel was op veertig minuten wandelen van de stad langs de jachthaven en de monding van de rivier, het ideale moment om te genieten van de zon, uit te waaien en te bezinnen.La Rochelle staat bekend om de met arken overdekte voetpaden, het was de uitval basis voor de nieuwe wereld rond de 17° eeuw en was het begin punt van de film ‘das boot’. Ik heb geprofiteerd van de “dag van het patrimonium’ door de drie torens op mijn tempo te doen voor de ronde prijs van nul cent. Voor een ticket moest je enkel opgeven waar je woont en dat was enkel voor de statistieken. Sinds mijn vakantie associeer ik La Rochelle ook met een milieu vriendelijke stad. Blijkbaar zijn ze in de jaren 80 deze weg ingeslagen en het lukt ze vrij goed. Wat moet je daar bij voorstellen? Wel laten we beginnen met de bussen, deze zijn voorzien van zoveel systemen dat ze amper nog uitlaatgassen hebben zonder daarbij aan comfort in te boeten. Je kunt van de stad Peugeot’s huren die rijden op elektriciteit, je kunt er gemakkelijk gele fietsen huren en de toeristen bootjes varen op zonne-energie (zonnecellen laden de batterijen op die de boot dan aandrijven). De stad zoekt en vind een evenwicht tussen “natuur sparen” – “financiën” en “bruikbaarheid” en je merkt pas echt hoeveel moeite ze gedaan hebben als je er op begint te letten.
Mijn topmoment : een gratis openlucht concert meepakken met een plastic beker Hoegaarden in mijn hand gevolgd door een avond fotografie.

Saint Malo

peter — Sat, 10 Oct 2009 23:00:27 +0000

Na Dieppe komen we terecht in Saint Malo, een oude piraten stad die, op het einde van WO II,voor 83% is platgebombardeerd door de Amerikanen. De Amerikanen hadden wat foutieve informatie en dachten dat de stad verdedigd werd door een duizendtal Duitse soldaten, de realiteit was een beetje anders : 43 soldaten hadden zich terug getrokken in een versterkt gebouw en konden de Amerikanen een drietal dagen tegen houden. Hoe ik dit allemaal weet? Wel mijn tafelgenoot in de hostel had mij aangeraden om zeker enkele uren uit te trekken om de Mémorial te bezoeken. Hier kom je alles te weten over de bezetting en de bevrijding tijdens de tweede wereldoorlog. Ik had geen begeleid bezoek verwacht en nog minder dat ik op die dag de enige bezoeker was. Het bezoek was zo intens dat ik geen enkele foto genomen heb tijdens de rondleiding. Maar gelukkig kon ik dat goed maken met een foto’s op het domein van de mémorial

En dit doe je best na de rondleiding in de ondergrondse bunkers. Met de uitleg in de grond besef je pas hoe destructief de overname is geweest van deze vestiging. Je komt tot het beseft dat zelf een vol metalen geschutskoepel het op een bepaald moment moet begeven. Je kunt, als je maar lang genoeg blijft vechten en gebruik maakt van napalm en gericht mortier, alles veroveren, althans dat was nog zo in Europa rond 1945.

En dan komt het besef dat wij het hier toch wel goed heb ben. We moeten niet met 10 collega’s slapen EN leven op een ruimte van 6 op 6 meter, we leven niet op een broodrantsoen van 2 sneetjes brood per dag per persoon, we moeten niet bang zijn dan er een kanon op 13 Km afstand ons nog kan raken, . . .
Na meer dan twee uur kom ik terug buiten als een herboren mens.

Natuurlijk heb ik ook de stad bezocht, op het strand gelegen en de hele omwalling afgewandeld. Als je wilt uitwaaien is dit het ideale traject, op een hoogte van een achttal meter heb je een ongelooflijk zicht over de stad en de omgeving.

Na de oorlog is de stad volledig heropgebouwd maar met zoveel mogelijk respect voor de authenticiteit van de oude stad, maar met minder gebruik van hout voor de constructies. De Fransen hebben hun lesje wel geleerd. De stad geeft inderdaad de indruk dat ze er al staat sinds het einde van de zestiende eeuw en je kunt er gezellig in rondwandelen, lekker eten en winkels bekijken.

Nog een kleine tip, vier straten verder staat er een Hostel, niet te duur, stevig ontbijt, propere kamers, gratis internet, leuke bar en moderne toiletten.