floodlight » Mijn Tuintje

Rozendieven zijn kleine criminelen.

peter — Tue, 18 Aug 2009 00:00:53 +0000

Toen ik vrijdag 14/8 terug kwam van het werk waren er weer 3 rozen verdwenen. Hetzelfde scenario als voorheen, ze waren bijna uitgekomen, de blaadjes kwamen ‘s morgens al piepen en ‘s avonds vind ik een afgesneden stengels terug zonder enig spoor van mijn guitige roosjes. Groot was mijn verdriet, diep was mijn pijn : ik had geen enkele roos die ik kon schenken op moederdag. Ik vervloekte de kleine crimineel en zweerde dat ik , indien ik hem betrap, zijn neus zou breken.Zondag kwam een goeie vriend met zijn dochter mij bijstaan in mijn intens verdriet. Ik wijs hem de plaats van de misdaad aan, laat een voorbeeld zien van een roos die er nog staat en bijna klaar is om te ontluiken, samen bewonderen wij het bijna mirakel ; het ontpoppen van dit beeldschoon wonder der natuur. . . om dan plots een kleine kinderhand door de draad te zien glippen die gewoon deze roos plukt nog voor deze ontloken is. Ik sta perplex op de grond genageld en bekijk mijn kleine buurjongen aan . . . met een ferme roef (voor de niet waaslandgeschoolde : gestold bloed op de huid gevormd door een wond) op zijn neus. Iemand is mij dus al voor geweest met het trachten om zijn neus te hervormen. Ik vraag dus lief aan zijn oudere broer of hij mijn vorige roosje ook geplukt heeft en deze bevestigd dit : een kleine traan begint zich te ontwikkelen en het dochtertje van mijn vriend krijgt al krampjesin haar buikje. Maar grote broer trekt eens goed aan beide oren van zijn kleine criminele broer en gaat het wat beter in het oog houden.
Nu kan ik wel begrijpen dat mijn wonderbaarlijke oranje rozen de ogen uitsteken van deze kleine guitigaard, ik geloof zijn broer wel dat hij hem wat beter in het oog zal houden, maar ik ga deze avond toch een gaasje spannen tussen de draad en de roosjes .
They won’t take may roses, it’s like losing my balls!

Mijn eerste roos

peter — Sun, 05 Jul 2009 00:00:00 +0000

Deze week kwam ik thuis van het werk en zag een bloemknopje dat zich opende. De ochtend daarop was er een klein roosje te zien, het eerste roosje aan mijn rozelaar in mijn tuintje. Het zag er nogal klein en fragiel uit. Dus heb ik even tijd genomen om te genieten van dit bloempje nog voor ik naar het werk vertrok, want de dag daarop zal ze waarschijnlijk afvallen. Groot was mijn verbazing ‘s avonds dat deze roos nog groter is geworden. Het is niet te geloven wat zo’n klein knopje wel kan bevatten aan schoonheid.

De roos is al lang niet meer zo fragiel en heeft er ondertussen nog een zusje bij. Meer nog, zelfs de derde is al op komst.

Dan hebben we het nog niet gehad over de druivelaar, het kleine plantje is ondertussen bijna een meter geworden. Dit is niets in vergelijking met een bamboe plant die 60 cm per dag kan groeien, maar ik ben er wel trots op .

Mijn tuintje

peter — Sat, 02 May 2009 00:00:00 +0000

Ik heb de laatste twee weken wat tijd gestoken in mijn tuintje. In het tuintje groeide voornamelijk gras met op de laatste vier meter wat onkruid en een compostvat. Vroeger stonden daar nog rozen, maar die werden door de klimop helaas helemaal verstikt. Een andere lage struik heeft het ook al niet gehaald en heeft zelfs zwarte plekken aan zijn takken.

Dus ik haalde alles uit de grond en verwijderde de klimop. Met een auto vol groenafval toog ik naar het containerpark en begon daarna met een schone lei.
Het verzamelen van leuke spullen voor de tuin kon beginnen.
Doordat ik nog niet zo veel ervaring heb en het al wat later op het jaar is, deed ik het een beetje low cost. Van een goeie vriend zijn moeder kreeg ik wat wilde aardbeiplantjes. Bij Pelkmans in Merksplas haalde ik wat andere plantjes, bodembedekkers en afboordmateriaal.
En we begonnen er aan.
Na enkele dagen zag mijn tuintje er net iets beter uit met een druivelaar, campanula(bodembedekker) en lavendel. Een klein stukje tuin werd afgezet en bedekt met schors. Op dit stukje mag een rozelaar groeien. Met een beetje geluk heeft het deze zomer al wat meer kleur. Het zal echter waarschijnlijk wachten zijn tot volgend jaar voor bloemen en aardbeitjes die mijn tuin overvloeien met kleur, smaak en geur. Alhoewel, het eerste aardbeibloempje is reeds aanwezig op het kleinste plantje.