Lokerse feesten
Er gaat geen jaar voorbij of ik bezoek op z’n minst één avond van de Lokerse feesten. Alleen hoop ik dat het dit jaar wat meer wordt dan één avond, want de heren in Lokeren hebben weer een beestige lijst kunnen opbouwen. Op dit moment liggen de kaarten voor 31 juli al op mijn bureau en ik kijk er al naar uit om “The Human League”, “Arsenal” en “Admiral Freebee” bezig te zien. Stiekem hoop ik “Therapy?”, “Golden Earring”, “The Sisters of Mercy”, “Paul Weller”, “Daan” en “Roxy Music” nog te horen later deze week. Maar ik leg er mij al bij neer, indien die optredens duren tot twee uur ’s nachts en je moet er ’s morgens uit om half zeven moet je beginnen selecteren.Ik ben niet meer in staat om rond half drie thuis te komen, drie uur te slapen en dan het beste van mezelf te geven gedurende een hele werkdag, toch niet indien het vier keer in een week gebeurd. Als ik er over nadenk, vroeger ging het ook niet: ofwel ging ik naar school en had ik in deze periode verlof, ofwel nam ik een halve dag verlof op woensdag om bij te slapen. Helaas is het dit jaar niet mogelijk om verlof te nemen en gaan we dus zorgvuldig selecteren en improviseren. Ik denk dat ik donderdag op tijd stop met werken, een dutje doe en rond 20h45 naar Lokeren afzak om “Gang of Four”, “The Dandy Warhols” en the Sisters bij te wonen rond middernacht.
Nog even een woordje over de voorverkoop. De techniek om kaarten te kopen wordt ook elk jaar beter en duurder. De kaarten kun je thuis afdrukken en zien er professioneel uit met de bijhorende barcode die gescand wordt aan de ingang, de transactie kosten 4€/batch. Voordeel is dat je niet moet aanschuiven aan de kassa. Maar vier euro is toch net iets te veel.
Als ik zondag wakker wordt zorg ik voor een woordje feedback over het optreden.
Ik was iets te laat, dus heb enkel het laatste gehoord van Admiral Freebee, gelukkig met Filip Kowlier nog aan de gitaar. Daarna was het de beurt aan ‘the Human League’ en dat was een verassing. Ik ken ze al sinds de jaren 80 en was vergeten dat de groep ontstaan is in 1978 en dat de twee zangeressen er al bij zijn sinds 1987. Ze zijn begonnen met hun grootste hits, toen we halfweg waren dacht ik ‘nu is het gedaan’ en gingen ze gewoon verder met hits en popy deuntjes die ik vergeten was. Being Boiled (http://www.youtube.com/watch?v=XSAkTmcuoD4) was één van de laatste nummers. Kortom: zalig! Ik koop de nieuwe CD volgende week.
Arsenal kende ik niet zo goed, maar ik herkende een hele hoop van hun nummers en ik zou maar al te graag een koffie gaan drinken met de leadzangers :p. Dit is ideale festival muziek met warme zuiderse klanken (ze zingen in het Frans, Engels en Spaans). Ook hier: ik ga toch eens kijken of ik een CD van die mensen vind, want de ambiance die ze verkregen was bangelijk. Ooh: het is wel duidelijk :p de mannen in het publiek kunnen harder zingen dan de vrouwen.