Mijn oude rode Honda
Ik rij nu meer dan tien jaar rond met een rode Honda CB SevenFifty uit 1992. In zijn tijd was dit een hele moderne machine met behoorlijk veel vermogen (75PK), laag verbruik (6,5 L/100km of voor onze Nederlandse vrienden 1:15) en zelfstellende kleppen. Ik doe al jaren geen uitgaven meer aan mijn motorfiets, behalve voor onderhoud en veiligheid. Sinds oktober 2008 ligt er een centje opzij voor een deftig tweedehandse machine en rij ik met de rode CB tot hij de geest geeft. Nu moet je weten dat je een Honda CB niet kapot krijgt, ook niet als deze 18 jaar oud is, 145.000 km op de teller heeft en een heel recente moto moet volgen door de Alpen. Wij met z’n tweetjes (een Yamaha FJR 1300 met dubbel zoveel cilinderinhoud, vermogen en vier keer jonger is de reisgezel) tweemaal in even veel jaar de Route des Grandes Alpes gevolgd en mijn rode CB heeft zich niet belachelijk gemaakt, kon behoorlijk volgen en was zelf iets vlotter in korte haarspeldbochten.
Maar dat sportiever rijden heeft wel zijn tol geëist. Waar ik vroeger een beetje olie verbruikte is dit nu toch wel ernstiger geworden, maar zelf met een liter olie minder blijft de CB doorgaan. Komt er nog bij dat de dikte van mijn remschijven vooraan net binnen tolerantie vallen, mijn voorband binnenkort aan vervanging toe is, mijn knipperverklikker licht het niet doet, mijn uitlaatbochten er niet meer zo fris uit zien, de bevestigingsmoer van de vering rechts achter om de 2 tankbeurten moet aangetrokken worden, mijn 2° versnelling soms spontaan in neutraal valt, mijn koffers niet meer zo vast zitten, vermoed dat mijn voorvork lagers aan vervanging toe zijn en het batterijtje van mijn klokje is leeg. Maar daar kon ik nog een beetje mee leven. De laatste tankbeurt tijdens de vakantie deed mij helemaal overstag gaan; ik moest 20 liter tanken en mijn reisgenoot kwam toe met 16 liter brandstof voor dezelfde afstand. ’t Wordt dus tijd voor een serieuze make over of voor een recentere tweedehandse machine met dezelfde eigenschappen als mijn rode CB. Ik heb dus alle motorzaken in het waasland afgelopen naar een deftige oplossing.
Kom ik bij W-Motors in Sint Niklaas uit die mij de ideale oplossing aanbieden voor mijn motor. Blijkbaar kunnen zij er voor zorgen dat mijn oude rode CB nog jaren kan meegaan. Bart Van Dijck melde dat een Poolse arbeider veel minder kost en dat de twee gaatjes opvullen van mijn spatbord, polijsten en opnieuw schilderen amper iets kost. Net hetzelfde voor de lijst van ongemakken hierboven, het kost veel “manuren” maar daar doen ze in Polen niet moeilijk over. Het komt er op neer dat mijn oude CB een nieuw leven kan beginnen. Volgende week ga ik terug naar W-Motors en mogen de Poolse arbeiders alles doen met mijn trouwe CB waar ze zin in hebben, zolang deze maar blijft rijden en nog veel kilometers mag doen. Het ziet er naar uit dat ik eind juli zorgeloos op weekend kan vertrekken met een rode CB maar dan Flashy in orde. Ik krijg zelf een documentje waar op staat dat ik garantie heb, mijn koffers rood zullen zijn. Als ik het goed begrepen heb zal mijn klokje voorzien worden van een backup batterij, dat jaren mee kan, zal iets meer vermogen hebben zodat mijn “rode CB Flashy in orde” 224 km/h (10.000 tr/min) haalt in 5° versnelling in plaats van de huidige 204 km/h (9.000 tr/min). Ooh, nog vergeten, ik krijg ook nieuwe uitlaten en uitlaatbochten, de uitlaten worden voorzien van een katalyserend product zodat ik minder CO uitstoot. Ik vermoed dat ik eind deze maand terug op 2 wielen rond rij, maar ik hou jullie op de hoogte
Voor er mensen bij zijn die gaan klagen. Ik ben niet de enige in België die gebruikt maakt van Poolse werknemers. En als ik even héél eerlijk blijft: ik geef nog liever een Europeaan werk dan mijn centjes uit te geven aan multinationals die arme arbeiders in China laten werken voor een appel en een ei. Zolang ik maar op een economisch, veilige en milieusparende manier kan genieten van mijn hobby en hierbij niet te veel misbruik maak van arbeiders in het buitenland.
