Night of the Proms – 25 jaar
Vrijdag 23 oktober naar de Night of the Proms geweest op de 25° jarige jubileum en het was goed. Hoe goed? Laten we beginnen met een verrassend goede act van Peter & Zoltan Katona. Peter & Zoltan zijn een tweeling die beregoed gitaar spelen en ons op de tonen van Michaël Jackson en Deep Purple meeslepen van Klassiek over pop naar Rock. Daarna kwam Toots. Mr Thielemans mag dan wel 87 jaar zijn, hij kan zonder veel moeite een hele zaal stil krijgen en geniet duidelijk van zijn hobby/werk. Bij het naar voor brengen van de kenwijs van ‘Baantjer’ ging er een rilling door het sportpaleis. Was alles pico bello? Helaas niet.OMD was niet echt zuiver en bewogen nogal SPeciaal ASymetrisch, Technisch Incorrect en SCHools, waarschijnlijk door foute medicatie tegen de jetlag. Misschien toch eens doorgeven aan Freya Piryns dat het een goed idee is om medicatie te testen. Helaas moet ik ook melden dat Roxette beter kon, de stem van Marie Fredriksson kwam er niet echt door en ik had de indruk dat ze nog niet voldoende gerecupereerd was van haar operatie. Sharon den Adel (van Within Temptation) kon mij, met haar muziek, niet echt bekoren, maar dat is persoonlijke smaak. Technisch en artistiek was dit wel in orde. Toen John Miles met Peter & Zoltan “Stairway to heaven” brachten kwam Sharon ook even meezingen en dat sprak me wel aan. Ik ga deze dame niet afbreken, ze bewijst met Within Temptation dat ze heel succesvol is en het is duidelijk dat haar stem wel meer aankan dan hoge gothic-achtige muziek. @Sharon : je stem komt meer tot haar recht in Stairway to heaven dan in je heel wat van je eigen songs.
Er kwam gelukkig nog een hele leuke verrassing : Roxette! Maar dan nu met stevigere nummers (The Look, Joyride,…), na de pauze met hun volledige band. Marie’s microfoon was blijkbaar aangepast en ze kwam er stevig door met als gevolg dat meer dan de helft van de zaal recht stond, begon te dansen en mee leefde met de groep. Het is duidelijk zichtbaar waar Marie geopereerd is, maar het is ook duidelijk deze dame vol zit met passie en talent, het is een taaie artistieke dame. Respect voor Roxette en ik heb genoten van hun nummers.
Verder nog meezingen, zoals de vorige vijfentwintig jaar, met “Land Of Hope and Glory” en afsluiten met John Miles en Music. Een meer dan geslaagde avond. Gelukkig was er een pauze van 25 minuten, want anders was de klok veel te snel van 20h30 naar 23h45 gesprongen.
Ook nog een dikke proficiat aan de mannen van de lijn. Die gasten moeten enkele duizenden mensen veilig begeleiden naar de tram en dat doen ze op een rustige geplande wijze. Ik was me druk aan het maken dat we tot boven aan de trap stonden te wachten om naar het perron beneden te gaan. Wel de mannen van de lijn zijn zo slim om niemand op de trap te laten staan en te zorgen dat er iets meer dan één tram lading op het perron staan. Alles verloopt dus vlot, veilig en stress arm.
