Schone Vrouwen
Hoe meer ik naar vrouwen kijk*, hoe langer ik mij bewust wordt dat ik niet op “schoon vrouwen” val. Ze moeten wel goed ogen, maar ik val niet op beauty’s zoals “Phaedra Hoste” of andere modellen. Als ik mocht kiezen: liever vrouwen die niet voldoen aan het schoonheidsideaal, waar je duidelijk ziet dat ze meer hebben dan enkel hun uiterlijk. Vrouwen met een fysisch hoekse af, een zichtbare rimpel of een niet volledig symmetrisch gezicht. Vrouwen die je zo voorbij loopt mocht je ze kruisen op de Meir, toch indien ze geen bekendheid zijn.
Voorbeeldjes? Kijk eens goed naar Hilary Swank, haar voorhoofd is wat te groot met iets te duidelijke lijnen die zich aftekenen naast haar lippen gaande naar het midden van haar neus. Wat dacht je van Uma Thurman? In Kill Bill wordt ze niet echt “schoon” op de pellicule gezet, haar huid heeft duidelijk oneffenheden, haar voetjes zijn ook niet echt “het” en ik ken heel wat vrouwen die er vrouwelijker uit zien. Om dan te eindigen met Jodie Foster. Zij zag er iets ouder uit in 2007 (The Brave One) en verder moet ik er geen commentaar bij geven. Maar met bovenstaande dames zou ik nog eerder een koffie willen drinken dan met Joke Vandevelde, Ann Van Elsen of Ellen Petri. Ik troost mij bij de gedachte dat ik nooit, maar dan ook nooit voor zo’n keuze gesteld zal worden.
Ik vermoed zachtjes dat ik niet de enige man ben met deze ingesteldheid. Pols even wat de meeste mannen vinden van Roos Van Acker of Annelies Rutten, ik vermoed dat ze daar allemaal wel eens een koffie mee willen drinken. Koffie met het bijhorende koekje en praatje natuurlijk.
*Eigenlijk moet er staan : “Hoe ouder ik word hoe meer ik mij bewust word dat ik op klassieke vrouwen val”. Maar ik probeer “oud” en “ik” te vermijden in dezelfde zin.
